خبری در مورد ماجرای تدریس خانم دکتر فاطمه طباطبایی عروس عزیز امام.

 معصومه ابتکار- او همیشه آرزو داشت یک حوزه علمیه برای زنان تاسیس کند وعاقبت پس از سال ها تلاش و ایجاد ظرفیت های لازم و برگزاری دوره های مختلف برای علاقمندان، توانست در آخرین سال عمرش مجوز رسمی حوزه علمیه حضرت خدیجه کبری (س) را بگیرد.

خاله ام خانم مهری برزگر معروف به ضابطیان علاقه وافری به آموزه های دینی، و نگاه مترقی و پیشروانه ای به آن داشت. حضور استاد منیر گرجی به عنوان یکی از مهم ترین ارکان حوزه علمیه حضرت خدیجه، گواه این نگاه بود.

این روزها خبری در مورد حوزه علمیه حضرت خدیجه منتشر شد که مرا به یاد تلاش ها برای حضور بهترین ها در این حوزه انداخت؛ خبری در مورد ماجرای تدریس خانم دکتر فاطمه طباطبایی عروس عزیز امام.

دست خطی از امام موجود است که از درخواست فاطی عزیزش برای سرودن شعری خبر می دهد. آن روزها کسی تصور نمی کرد که امام با آن صلابت، دیوانی از اشعار لطیف عرفانی داشته باشد و هرگز هم در طول حیاتش اجازه نداد این موضوع مطرح شود. اما شخصیت خانم طباطبایی این زمینه را فراهم کرد که بعد از رحلت امام آن اشعار منتشر شود و بسیاری را دچار شگفتی کند.

به هر حال خبر در مورد قطع تدریس خانم طباطبایی در حوزه علمیه حضرت خدیجه کبری (س) بود. ظاهرا حدود یک ماه پیش در کلاس درس دکتر طباطبایی که مربوط به دیدگاههای اخلاقی و عرفانی امام خمینی بوده، به مناسبت بعضی از وقایع مانند ماجرای شب عاشورا در جماران، میان شاگردان بحث هایی در می گیرد. اگر چه این بحث ها با هدایت دکتر طباطبایی به صورت منطقی و علمی پایان می یابد ولی به خاطر سوء تعبیر و تندروی برخی افراد، یکی از مقامات آن حوزه از خانم شرکا مدیر حوزه می خواهد که به خانم طباطبایی تذکر دهد فقط به مطالب کتاب بپردازد.

زمانی که این پیغام به دکتر طباطبایی منتقل می شود، وی با ابراز تعجب از این توصیه می گوید: من خودم را پیرو امام خمینی می دانم که بارها اعلام فرمود دیانت ما از سیاست جدا نیست. بنابراین نمی توانم مبحثی که مربوط به اخلاق امام خمینی است را برخلاف سیره ایشان، در حوزه علمیه تدریس کنم.

دکتر طباطبایی در جلسه بعد پس از روبرو شدن با استقبال پرشور شاگردانی که نگران تعطیلی کلاس وی بودند اعلام می کند که پس از این بنابر تصمیم خودش، این کلاس در محل پژوهشکده امام خمینی تشکیل می شود.